We staan op een erg mooie (en tamelijk luxe) camping en het weer belooft fraai te worden, zonnig en 24C. Daarom blijven we een dagje staan.
We lezen, en behalve een wandeling naar het terras aan de andere kant van het meer ondernemen we helemaal niets. Morgen naar Italië!
vrijdag 30 september 2016
donderdag 29 september 2016
Götzens - Natterer See
We rijden naar de grensovergang bij Füssen en daarna naar de omgeving van Innsbruck. Het wegdek is aanvankelijk even slecht als eerder maar naarmate het landschap fraaier wordt wordt ook de weg beter. Gewoon glad asfalt in plaats van geribbeld beton. De betonwegen zijn zo ribbelig door slijtage, maar ook door opzet om het minder glad te maken. "Langsgroeven" zag je ook in Nederland wel op waarschuwingsbordjes staan. We houden het er maar op dat ze hier naast langsgroeven ook dwarsgroeven hebben gemaakt -- de vullingen trillen zo wat je kiezen uit. Later blijkt er ook wat anders losgetrild te zijn.
Nog in Duitsland voorzien we ons van een "GO box", dat is een apparaatje voor achter de voorruit waarmee op de tolwegen per traject prepaid kilometers worden afgetikt. We hebben het nodig omdat we boven de 3,5 ton wegen en daarmee in Oostenrijk (en ook in Zwitserland) een vrachtwagen zijn. Voor personenauto's volstaat een vignet. Het kastje is zo goed als gratis, je laadt een tegoed bij bijv. een benzinestation en je kunt daarna onbekommerd door Oostenrijk rijden. Als je tenminste niet de pech hebt dat het doosje het niet meer doet (schijnt vaak voor te komen, lezen wij), als je op tijd je tegoed aanvult EN als je op tijd bewijsstukken opstuurt naar de bevoegde instantie. Anders krijg je namelijk een boete van 200 € zoals ons twee jaar geleden is overkomen. Wat moet je bewijzen? De milieuklasse van het voertuig, die is bepalend voor het tarief dat wordt berekend. Wij zijn van klasse "EEV" (tussen Euro 5 en 6 in). Helaas staat het niet op het kentekenbewijs, maar wel op de EG-Übereinstimmungsbescheinigung für unvollständige Fahrzeuge, door Mercedes Benz afgegeven. Onze camper begon immers zijn bestaan unvollständig, als chassis.
De documenten moeten er zijn voordat we weer thuis zijn.Twee jaar geleden moest het nog per fax, tegenwoordig mag ook email. Het wordt wat improviseren met foto's waarschijnlijk.
Oostenrijk begint met een lange tunnel en daarna de Fernpass. In Zuid Duitsland was het landschap al wat interessanter geworden, in Oostenrijk is het meteen tamelijk steil al rijden we in principe door dalen.
Bijna bij Innsbruck verschijnt er weer eens een melding op het display van de auto. In rood deze keer! Dat is dus meteen stoppen en motor stil zetten. De melding gaat over de temperatuur van de koelvloeistof, maar dat blijkt maar een symptoom van een zwaarder mankement. Via de ANWB alarmcentrale en ons lidmaatschap met "Wegenwacht Europa" verschijnt er binnen 20 minuten na het telefoontje een kundig monteur van de ÖAMTC, de Oostenrijkse wegenwacht.

Wat blijkt? Een ventilator zorgt dat de koelvloeistof in de radiator gekoeld wordt. Om dit zo effectief mogelijk te maken is er een soort kap van kunsstof die maakt dat de geblazen lucht door de radiator gaat en niet alle kanten op. Deze kap is losgekomen van de radiator en hangt nu half op de ventilator. De koeling werkt daardoor niet meer. Er is niets afgebroken of anderszins kapot, dus de enige verklaring volgens onze monteur is dat het is losgetrild. Nou, dat kunnen wij wel verklaren...
De kap wordt weer teruggeplaatst en we kunnen weer verder. Voor de zekerheid wordt de kap extra geborgd met tie wraps -- komt nooit meer los volgens de monteur.
Een paar kilometer verder vinden we een mooie camperplaats aan een meer (de Natterer See). We vinden het voor naseizoen nog tamelijk druk, maar we krijgen een goede plek aan het meer.
Nog in Duitsland voorzien we ons van een "GO box", dat is een apparaatje voor achter de voorruit waarmee op de tolwegen per traject prepaid kilometers worden afgetikt. We hebben het nodig omdat we boven de 3,5 ton wegen en daarmee in Oostenrijk (en ook in Zwitserland) een vrachtwagen zijn. Voor personenauto's volstaat een vignet. Het kastje is zo goed als gratis, je laadt een tegoed bij bijv. een benzinestation en je kunt daarna onbekommerd door Oostenrijk rijden. Als je tenminste niet de pech hebt dat het doosje het niet meer doet (schijnt vaak voor te komen, lezen wij), als je op tijd je tegoed aanvult EN als je op tijd bewijsstukken opstuurt naar de bevoegde instantie. Anders krijg je namelijk een boete van 200 € zoals ons twee jaar geleden is overkomen. Wat moet je bewijzen? De milieuklasse van het voertuig, die is bepalend voor het tarief dat wordt berekend. Wij zijn van klasse "EEV" (tussen Euro 5 en 6 in). Helaas staat het niet op het kentekenbewijs, maar wel op de EG-Übereinstimmungsbescheinigung für unvollständige Fahrzeuge, door Mercedes Benz afgegeven. Onze camper begon immers zijn bestaan unvollständig, als chassis.
De documenten moeten er zijn voordat we weer thuis zijn.Twee jaar geleden moest het nog per fax, tegenwoordig mag ook email. Het wordt wat improviseren met foto's waarschijnlijk.
Oostenrijk begint met een lange tunnel en daarna de Fernpass. In Zuid Duitsland was het landschap al wat interessanter geworden, in Oostenrijk is het meteen tamelijk steil al rijden we in principe door dalen.
Wat blijkt? Een ventilator zorgt dat de koelvloeistof in de radiator gekoeld wordt. Om dit zo effectief mogelijk te maken is er een soort kap van kunsstof die maakt dat de geblazen lucht door de radiator gaat en niet alle kanten op. Deze kap is losgekomen van de radiator en hangt nu half op de ventilator. De koeling werkt daardoor niet meer. Er is niets afgebroken of anderszins kapot, dus de enige verklaring volgens onze monteur is dat het is losgetrild. Nou, dat kunnen wij wel verklaren...
De kap wordt weer teruggeplaatst en we kunnen weer verder. Voor de zekerheid wordt de kap extra geborgd met tie wraps -- komt nooit meer los volgens de monteur.
Een paar kilometer verder vinden we een mooie camperplaats aan een meer (de Natterer See). We vinden het voor naseizoen nog tamelijk druk, maar we krijgen een goede plek aan het meer.
woensdag 28 september 2016
Ellwangen
Een dag kilometers maken op weg naar de Duits/Oostenrijkse grens... over snelwegen, nogal saai dus. Waar Franse autoroutes nog wel eens fraaie landschappen kunnen bieden valt er in dit deel van Duitsland weinig te genieten. Als je achter het stuur zit kun je trouwens nauwelijks om je heen kijken want het is druk en het wegdek is erg slecht.
De roep aan de regering Merkel om te investeren in infrastructuur is er al jaren, en terecht. Er wordt nu wel druk aan de weg gewerkt, vandaag passeerden we zo'n 20 trajecten waar de weg versmald is zodat er doorgewerkt kan worden. Zo'n traject is minstens 1 kilometer, soms 10 -- gemiddeld 4 of 5.
We verlaten de [7] via de afslag Ellwangen en vinden snel een comfortabele camperplaats. Ook deze is, net als gisteren, een camperplaats bij een camping. Alle gemakken aanwezig en verharde plaatsen afgewisseld met grasveldjes. Op doorreis bevalt ons dat goed.
De camperplaats grenst aan een rivier (de Jagst) die zich herfstig laat fototgraferen.
De roep aan de regering Merkel om te investeren in infrastructuur is er al jaren, en terecht. Er wordt nu wel druk aan de weg gewerkt, vandaag passeerden we zo'n 20 trajecten waar de weg versmald is zodat er doorgewerkt kan worden. Zo'n traject is minstens 1 kilometer, soms 10 -- gemiddeld 4 of 5.
De camperplaats grenst aan een rivier (de Jagst) die zich herfstig laat fototgraferen.
dinsdag 27 september 2016
Lippstadt
Twee jaar geleden bezochten we de architectuur biënnale in Venetië. De editie van 2016 is het eerste doel van onze reis. Het plan is om via Duitsland en Oostenrijk naar Italië te rijden.
Over het vervolg van de reis hebben we nog niet beslist. We zijn huiverig om ons als rijke ramptoeristen in het gebied van de recente aardbevingen te begeven, normaal gesproken zouden we daar wel door heen rijden op onze tocht in het najaar maar nu maar even niet. We denken dat Kroatië een goed alternatief is, we waren er een keer eerder maar er valt nog veel te zien daar. Mogelijk dat we vanaf daar langs Wenen teruggaan om Steven en Margot te bezoeken.
Dan zijn er grofweg twee mogelijkheden. Of we rijden vanaf Venetië langs de kust naar Kroatië, of we varen over van Ancona naar Split en rijden terug. We zien wel als we eenmaal in Venetië zijn.
Onze eerste stop is in de buurt van Lippstadt aan de Schäfermeiersee. We staan wel mooi, en het meer is prachtig maar je kunt er vanaf onze plek niet rechtstreeks komen. Nou ja, het is voor 1 nacht.
Over het vervolg van de reis hebben we nog niet beslist. We zijn huiverig om ons als rijke ramptoeristen in het gebied van de recente aardbevingen te begeven, normaal gesproken zouden we daar wel door heen rijden op onze tocht in het najaar maar nu maar even niet. We denken dat Kroatië een goed alternatief is, we waren er een keer eerder maar er valt nog veel te zien daar. Mogelijk dat we vanaf daar langs Wenen teruggaan om Steven en Margot te bezoeken.
Dan zijn er grofweg twee mogelijkheden. Of we rijden vanaf Venetië langs de kust naar Kroatië, of we varen over van Ancona naar Split en rijden terug. We zien wel als we eenmaal in Venetië zijn.
Abonneren op:
Reacties (Atom)